Πρίφτης: «Η αποδοχή του κόσμου είναι κάτι όμορφο, η ατομική διάκριση προήλθε από ομαδική δουλειά»
Στο ΕΟΚ Web Radio φιλοξενήθηκε ο Δημήτρης Πρίφτης όπου και μίλησε για την φετινή σεζόν, αλλά και την προσωπική του διάκριση ως ο καλύτερος προπονητής στο πρωτάθλημα.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για το βραβείο του καλύτερου προπονητή της σεζόν στο πρωτάθλημα: «Σίγουρα ό,τι γίνεται είναι σε ομαδικό πλαίσιο, αλλά σίγουρα υπάρχει και μια προσωπική ικανοποίηση για το γεγονός ότι πρόκειται για μια διάκριση στο εξωτερικό, κάτι που δεν είναι εύκολο να συμβεί. Είναι, όμως, μια δουλειά πολλών ανθρώπων. Δεν είμαι πολύ υπέρ των προσωπικών διακρίσεων, αλλά όταν έρχεται μία δε μπορείς να πεις “δεν τη θέλω”».
Για τη φετινή χρονιά και το πώς αυτή εξελίχθηκε: «Ήταν μια… επεισοδιακή χρονιά φέτος. Το βραβείο θα έπρεπε να αφορά τη μισή χρονιά, γιατί το πρώτο μισό ήταν τραγικό. Ήταν μια χρονιά που εξελισσόταν καταστροφικά. Ήμασταν στη ζώνη του υποβιβασμού και φαινόταν ότι “δε σηκώναμε κεφάλι”. Κάναμε ουσιαστικά τέσσερις νίκες στον 1ο γύρο και έντεκα στον 2ο. Ήταν μια πολύ παράξενη χρονιά. Έγινε ένας συνδυασμός πραγμάτων για να συμβεί αυτή η αλλαγή. Κάναμε δύο διορθώσεις στο ρόστερ. Η διοίκηση πάντα ήταν υποστηρικτική και ποτέ δε μπήκε στη διαδικασία να πανικοβληθεί. Ο κόσμος συνέχιζε να μας στηρίζει και να έρχεται στο γήπεδο για να μας δει, οι παίκτες ήταν ενωμένοι και συνέχισαν να προπονούνται. Η διακοπή μάς βοήθησε πάρα πολύ. Εκεί αλλάξαμε πολλά πράγματα και… συμμαζευτήκαμε κάπως».
Για την κίνηση των οπαδών της ομάδας να ανεβάσουν πανό στα ελληνικά για τον ίδιο: «Αυτό που έκανε ο κόσμος δεν το περίμενα. Ήταν κάτι πολύ όμορφο να βλέπεις ένα πανό γραμμένο στα ελληνικά».
Για τους στόχους της ομάδας του την επόμενη σεζόν: «Πολύ δύσκολο να διεκδικήσουμε την τετράδα στο πρωτάθλημα. Ο μίνιμουμ στόχος είναι κάθε χρόνο να εξασφαλίζουμε την παραμονή χωρίς περιπέτειες. Οτιδήποτε παραπάνω είναι ευπρόσδεκτο, αλλά στη σφαίρα του ρεαλισμού ο στόχος είναι αυτός».
Για την ευρωπαϊκή προοπτική της Ρέτζο Εμίλια το 2026-27: «Η Ρετζάνα για του χρόνου είναι στη λογική να παίξει στο Basketball Champions League, γιατί η βαθμολογική μας θέση μάς οδηγεί εκεί. Δυστυχώς υπάρχει μια πιθανότητα, επειδή το BCL έχει μια δική του αξιολόγηση στο πόσες θέσεις θα διαθέτει η κάθε χώρα, να διαθέτει η κάθε χώρα μόνο μία θέση».
Για τις υποχρεώσεις του τώρα που τελείωσε η αγωνιστική δράση: «Αυτήν τη στιγμή μελετάμε πολλά βίντεο και κάνουμε πολλά τηλέφωνα. Οργανωνόμαστε, κοιτάμε να φτιάξουμε το ρόστερ. Θέλουμε να κρατήσουμε και κάποια παιδιά από τη φετινή χρονιά στο ρόστερ. Στην Ιταλία υπάρχει μια πολύ μεγάλη αναστάτωση, γιατί γίνονται διάφορα πράγματα. Μετακινούνται ομάδες από τη μία πόλη στην άλλη, υπάρχουν επενδυτές που προσελκύουν ομάδες για να τις μεταφέρουν στη Ρώμη και γενικά υπάρχει μια αναστάτωση και πολλά ερωτηματικά για το τι θα γίνει. Όλα εντάσσονται σε ένα γενικότερο πλαίσιο αναστάτωσης, γιατί υπάρχει και σε ευρύτερο κλίμα στο μπάσκετ μια “αναμπουμπούλα” και διάφορες ανακατατάξεις σε διοργανώσεις και ομάδες».
Για το επίπεδο του μπάσκετ στην Ιταλία σε σχέση με την Ελλάδα: «Αυτήν τη στιγμή το επίπεδο της Ελλάδας είναι ανώτερο της Ιταλίας. Οι ιταλικές ομάδες δεν έχουν διακριθεί στην Ευρώπη εδώ και πολύ καιρό. Δε μιλάω για το να πας στους “8”, μιλάω για το να κάνεις κάτι μεγαλύτερο, όπως έκανε ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ. Το ελληνικό πρωτάθλημα πάσχει λίγο στην οργάνωση, κάτι που φτιάχνεται τώρα με ανθρώπους που είναι περισσότερο τεχνοκράτες στο εξωγηπεδικό κομμάτι, στο marketing και στην οργάνωση. Και το δεύτερο κομμάτι είναι μια κουλτούρα, μια τοξικότητα, η οποία από τη μία φτιάχνεται και από την άλλη “γκρεμίζεται”».
Για το πώς είναι μεγάλες ομάδες της Ιταλίας να βρίσκονται εκτός της «κούρσας» των μεγάλων και πώς αντιδρά σε αυτό ο κόσμος: «Προφανώς και υπάρχει ένα παράπονο μιας μερίδας κόσμου, ειδικά στη Μπολόνια. Όπως και στο Μιλάνο, αλλά το Μιλάνο είναι μια διαφορετική πόλη. Υπάρχουν και άλλα πράγματα εκεί που επηρεάζουν την κοινωνική ζωή του κόσμου. Από την άλλη, στη Μπολόνια το μπάσκετ παίζει ουσιαστικό ρόλο για την πόλη. Υπάρχει μεγάλη “δίψα” στον κόσμο».
Για τη νοοτροπία των υπόλοιπων ομάδων του πρωταθλήματος σχετικά με τις φιλοδοξίες τους: «Έχει μεγαλώσει η φιλοδοξία αρκετών ομάδων να βρεθούν σε υψηλότερα στρώματα. Αρκετές ομάδες στο “πάνω ράφι” του μεσαίου επιπέδου έχουν επενδύσει, κάνοντας καλές ομάδες με σκοπό να εισχωρήσουν στις μεγάλες διοργανώσεις. Και αυτό το βλέπουμε και στην Ελλάδα, όπου υπάρχει μια μεγάλη διαφοροποίηση σε σχέση με πριν από δύο χρόνια, καθώς φτιάχνονται πολύ καλές και ανταγωνιστικές ομάδες».
Για τους τελικούς της GBL ανάμεσα σε Ολυμπιακό–Παναθηναϊκό και πόσο επηρεάζει η πορεία των ομάδων στην Ευρώπη την ψυχολογία των αθλητών: «Στο επαγγελματικό πλαίσιο υπάρχει ένας “διακόπτης” στους αθλητές ο οποίος τους κάνει να ξεχάσουν τα πάντα που έχουν συμβεί και να επικεντρωθούν σε αυτό που πρέπει να κάνουν όταν μπαίνουν στο γήπεδο. Αλλά η ψυχολογία, όταν μπαίνεις στο γήπεδο, πάντα παίζει ρόλο. Το κίνητρο είναι κάτι πολύ σημαντικό και αναντικατάστατο σε μια ομάδα. Νομίζω ότι ο Ολυμπιακός σίγουρα θέλει να πάει σοβαρά, να παίξει και να νικήσει, αλλά πάντα υπάρχει μια διάθεση η οποία προκύπτει μέσα από μια χαλαρότητα μετά από μια τόσο μεγάλη επιτυχία. Είναι ενστικτώδες. Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, δημιουργεί ένα πολύ μεγάλο κίνητρο για τους παίκτες που θα είναι στην ομάδα και του χρόνου. Ο “πληγωμένος” εγωισμός είναι πολύ μεγάλο κίνητρο για ομάδες με αυτό το μέγεθος».