Ακολουθήστε μας

BLOGGERS

Η επιστροφή του Γκιστ και ο κίνδυνος για τον Ολυμπιακό…

Η επιστροφή του Γκιστ και ο κίνδυνος για τον Ολυμπιακό…

Ο Κώστας Σωτηρίου προσεγγίζει με ψύχραιμη ματιά τη νίκη του Παναθηναϊκού και την ήττα του Ολυμπιακού επισημαίνοντας τον καταλυτικό ρόλο του Γκιστ και την ανάγκη των Ερυθρόλευκων να αποφύγουν το ντεφορμάρισμα εν όψει πλέι οφ.  
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Τη μια εβδομάδα ο Ολυμπιακός να πετάει και να βγάζει όλες τις αρετές που τον έχουν αναγάγει σε top-class ομάδα της Euroleague και τον Παναθηναϊκό να μαζεύει εκτός έδρας ήττες και να προκαλεί προβληματισμό. Και την αμέσως επόμενη εβδομάδα, ακριβώς το αντίθετο σκηνικό: ο Παναθηναϊκός να υποτάσσει την Ρεάλ Μαδρίτης κάνοντας δικαιολογημένα όνειρα για το πολυπόθητο break στα πλέι οφ και ο Ολυμπιακός να (ξανα)χάνει από την αποκλεισμένη Γαλατάσαραϊ δημιουργώντας σκοτεινές σκέψεις στους υποστηρικτές του.
Το ζητούμενο από δύο ομάδες που έχουν κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια είναι η διαχείριση. Και το λέω αυτό διότι οι ίδιες οι ομάδες μάς έχουν εκθέσει κατά καιρούς με τα αγωνιστικά πεπραγμένα τους, με την αντίδραση που έχουν βγάλει στο παρκέ. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με χρονική σειρά και ας σταθούμε σε ένα στοιχείο, που δεν πήρε τη δέουσα έκταση και αν θέλουμε να είμαστε σωστοί και τίμιοι, οφείλουμε να καταθέσουμε. Για πρώτη φορά από την αρχή της σεζόν, ο Παναθηναϊκός είχε την εικόνα της ομάδας, που σχεδιάστηκε από τον Αργύρη Πεδουλάκη το περασμένο καλοκαίρι.
Με τον Τζέιμς Γκιστ ξανά στις επάλξεις, τον Μάικ Τζέιμς, που είχε χάσει τα οκτώ πρώτα ματς της ευρωπαϊκής διαδρομής και την προσθήκη του Κένι Γκέιμπριελ, που κρίθηκε επιβεβλημένη από τον Τσάβι Πασκουάλ, ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε για πρώτη φορά πληρέστατος. Αντιμετώπισε με όλη του τη δύναμη την κατά πολλούς κορυφαία ομάδα της διοργάνωσης και πάλι κατά πολλούς το φαβορί για τον τίτλο και την κέρδισε δίκαια σκοράροντας 88 πόντους, ένδεκα περισσότερους από τον μέσον όρο του. Και την ίδια στιγμή, κατεβάζοντας τον μέσον όρο της Βασίλισσας κατά επτά πόντους. Παρακάτω η Ρεάλ δεν μπορεί να πάει και αυτό το λένε όλοι οι προπονητές. Εχει τρομερό ατομικό ταλέντο, τεράστια πληρότητα και αμέτρητες λύσεις, σε βαθμό ώστε ο αντίπαλος προπονητής να μην μπορεί να ρισκάρει χωρίς σημαντικό κόστος.
Η επιστροφή του Γκιστ δίνει και ένα τέλος στην καφενειακή συζήτηση που έχει να κάνει με το πόσο μπορεί να αναβαθμίσει ένας μόνο παίκτης μια ομάδα. Τρία παραδείγματα έρχονται ακαριαία στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή. Φενέρμπαχτσε και Μπογκντάνοβιτς. Μπασκόνια και Σενγκέλια. Σίγουρα υπάρχουν και άλλα πολλά. Πραγματικά, ο Γκιστ μεταμορφώνει τον Παναθηναϊκό προς το καλύτερο, διότι εκτός όλων των άλλων, έχει το λεγόμενο winning spirit, το πνεύμα του νικητή, που θα τα δώσει όλα χωρίς δεύτερη σκέψη. Στο ντέρμπι με την Ρεάλ, το πρώτο ευρωπαϊκό ματς μετά την πολύμηνη απουσία του, ο Αμερικανός κάρφωνε και προσγειωνόταν στο εγχειρισμένο πόδι! Μύθος…
Ετσι, όπως εμφανίστηκε, αλλά και όπως μπορεί να εμφανιστεί, ακόμη καλύτερος δηλαδή, ο Παναθηναϊκός στα πλέι οφ, ασφαλώς και δικαιούται να αισθάνεται ικανός να σπάσει έδρα. Διότι, οι Πράσινοι έχουν πλέον ρόλους, τους οποίους έχουν αποδεχτεί, ο προπονητής ξέρει πού ακριβώς μπορεί να ποντάρει και το βασικότερο; Ο Παναθηναϊκός δεν είναι μονοδιάστατος και εξαρτώμενος από το ένστικτο του Μάικ Τζέιμς, αλλά ενεργοποίησε εκ νέου το «pick and roll», που είχε σχεδόν εξαφανιστεί μαζί με την αποκόλληση προσαγωγού του Γκιστ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η απώλεια του Αμερικανού πήρε μαζί της και σημαντικό ποσοστό της αποτελεσματικότητας του Νικ Καλάθη.
Πάμε και στον Ολυμπιακό, ο οποίος αυτή την εβδομάδα απογοήτευσε όχι απαραίτητα λόγω της δεύτερης εφετινής ήττας από την Γαλατάσαραϊ, αλλά λόγω της στάσης που κράτησε σε ένα ευρωπαϊκό ματς. Διότι αυτό ήταν το πρόβλημα για τους Ερυθρόλευκους, οι οποίοι προσέγγισαν λανθασμένα την αναμέτρηση, αντί να έχουν αυξημένο κίνητρο απέναντι σε μια ομάδα που τους είχε κερδίσει στον πρώτο γύρο στην Κωνσταντινούπολη. Θα το ξαναπούμε ακόμη μια φορά. Αν ο Ολυμπιακός δεν ξεκινά από την άμυνά του, θα υποφέρει και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος σήμερα κιόλας οφείλει να αλλάξει το τσιπάκι στους παίκτες του.
Θέτω υπό συζήτηση, χωρίς ακόμη να είμαι 100% σίγουρος, ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να περνά περίοδο ντεφορμαρίσματος. Θα φανεί στα επόμενα ματς, τα οποία είναι εξαιρετικά δύσκολα και θα χρειαστούν εντελώς διαφορετική προσέγγιση, ειδάλλως οι πρωταθλητές Ελλάδος θα κινδυνεύσουν όχι με μια, αλλά με… τέσσερις ήττες. Εχετε δει το πρόγραμμά τους; Με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι, με την Ρεάλ Μαδρίτης στο ΣΕΦ, με την Εφές Αναντολού στην Πόλη και με την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα. Με λίγα λόγια, ο Ολυμπιακός έχει τρία εκτός έδρας ματς με δύο ΟΜΑΔΕΣ με κεφαλαία γράμματα (Ερυθρ. Αστέρας και ΤΣΣΚΑ) ένα με μια πολύ αθλητική ομάδα (Εφές) και φυσικά με την πανίσχυρη Ρεάλ. Είναι όλες ικανές να του δημιουργήσουν προβλήματα με το μπάσκετ που παίζουν.
Δεν πρόκειται να μπω σε σενάρια, άλλωστε η γνώμη μου για τον Ολυμπιακό είναι ξεκάθαρη. Είναι πολύ βελτιωμένος σε σχέση με πέρυσι με δύο μόνο αστερίσκους: ο Πάτρικ Γιανγκ δεν θυμίζει σε τίποτε τον περυσινό σέντερ και ο Ντόμινικ Ουότερς, όσο τίμιος και αν είναι, σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με τον Ντάνιελ Χάκετ, που ανέβαζε και τον Σπανούλη. Συνεπώς, είναι καθαρά θέμα του Ολυμπιακού να διαχειριστεί τα επόμενα ματς και να μπει στα πλέι οφ με τη μέγιστη δυνατή φόρμα, την καλύτερη δυνατή κατάσταση του ηγέτη του, τη μέγιστη αποφασιστικότητα του Λοτζέσκι, τη θετικότερη εκδοχή του Μάντζαρη και την πραγματική εικόνα του Παπαπέτρου. Ολα αυτά ατόνησαν υπερβολικά στο ματς με την Γαλατάσαραϊ και για αυτό ο Ολυμπιακός υπέστη την όγδοη ήττα του. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σπουδή για να γίνει αντιληπτό.
Αφήστε το σχόλιο σας






Το Superbasket είναι η τρέλα μιας παρέας. Η τρέλα μας που έγινε η καθημερινή μας/σας συνήθεια. Σας κάνουμε παρέα από το 2007 και ελπίζουμε να το κάνουμε για πολλά ακόμα χρόνια.

Επειδή το μπάσκετ εδώ αρχίζει...

Περισσότερα για BLOGGERS