Τι «έδιωξε» τον Πεδουλάκη από τον Παναθηναϊκό…

Τι «έδιωξε» τον Πεδουλάκη από τον Παναθηναϊκό…

Κι έτσι ξαφνικά (;) με μια λιτή ανακοίνωση, ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να γυρίσει σελίδα, ανακοινώνοντας το «διαζύγιό» του με τον Αργύρη Πεδουλάκη, που άντεξε για 1,5 χρόνο στην… ηλεκτρική καρέκλα του εξάστερου, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και δύο κύπελλα Ελλάδας… Τι έφερε, όμως, τους τίτλους του τέλους;

 

Ο «Αρτζι» εξ” αρχής ανέλαβε ένα εξαιρετικά «βαρύ» φορτίο: να καλύψει το κενό του κορυφαίου προπονητή της τελευταίας 20ετίας στην Ευρώπη, Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Η μάχη ήταν εξ” αρχής άνιση, όμως ο Έλληνας προπονητής έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να καλύψει το «χάντικαπ» και μπορεί ποτέ η ομάδα του να μην έπαιξε «φαντεζί» μπάσκετ, όμως σχεδόν πάντα είχε αρχές και κατεύθυνση στο παιχνίδι της, έστω κι αν παρέπεμπε εν πολλοίς στη… Λιμόζ του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς.

Επί ημερών Ομπράντοβιτς, ο Παναθηναϊκός ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του ευρωπαϊκού μπάσκετ, κατακτώντας πέντε φορές την Ευρωλίγκα και όλα τα ελληνικά πρωταθλήματα που διεκδίκησε, πλην δύο! Ο Πεδουλάκης ήταν ένας πολύ καλός προπονητής, με αξιόλογη διαδρομή στον χώρο, όμως δε νομίζουμε πως είχε το ειδικό βάρος για να διαδεχθεί τον Ζοτς. Συν τοις άλλοις, με την έλευσή του είδε το μπάτζετ να μειώνεται αισθητά…

Το ρόστερ άλλαξε δραματικά, με τον Δημήτρη Διαμαντίδη να παραμένει ο μοναδικός πρωταγωνιστής με σύνδεση από το παρελθόν. Στο διάστημα που έμεινε έφερε κάποιους παίκτες λίρα εκατό, όπως ο Στεφάν Λάσμε, ο Τζέιμς Γκιστ, ο Ζακ Ράιτ, ο Γιόνας Ματσιούλις και ο Μάικ Μπράμος, καθώς και αρκετούς κατώτερους των περιστάσεων. Το μεγάλο του πρόβλημα ήταν η έλλειψη ενός καλού ελληνικού κορμού, αλλά σε αυτό φέρει ευθύνη και ο ίδιος, που δεν κατάφερε να βρει ρόλο στους εξαιρετικά ταλαντούχους, Νίκο Παππά και Βλάντο Γιάνκοβιτς.

Τα λάθη του ήταν πολλά, όμως θα πρέπει να αναλογιστούμε πως ίσως αυτό να ήταν τελικά το ταβάνι του. Ποτέ δεν είχε ξαναβρεθεί σε τόσο υψηλό επίπεδο και η επιλογή του των πρασίνων να του αναθέσουν τη διαδοχή του Ομπράντοβιτς ήταν εξ” αρχής ρίσκο. Πάντως, βάσει αποτελεσμάτων τα κατάφερε καλά. Καλύτερα απ” ό,τι αναμενόταν. Στα ματς με τον Ολυμπιακό έγινε από μια στιγμή και μετά απόλυτος κυρίαρχος. Πέρυσι νίκησε τους Πειραιώτες στον τελικό του Κυπέλλου και στη συνέχεια τους διέλυσε και στην Α1, με 0-3 στους τελικούς, κατακτώντας το πρωτάθλημα, ενώ φέτος τους στέρησε το Κύπελλο, καθώς και το πλεονέκτημα έδρας στο πρωτάθλημα, ενώ στην Ευρωλίγκα επικράτησε στον αγώνα του ΟΑΚΑ.

Όμως, ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι πολύ… καλομαθημένος. Δεν του αρκεί να νικάει τον αιώνιο αντίπαλο. Θέλει να πρωταγωνιστεί στην Ευρωλίγκα και πάνω απ” όλα να παίζει όμορφο μπάσκετ και να μην του προκαλεί διαδοχικά… ηλεκτροσόκ, όπως το απίστευτο κάζο στο χθεσινό ματς με τη Λαμποράλ Κούτσα. Μετά από τις τραγικές εμφανίσεις στο ξεκίνημα της Ευρωλίγκα είχε δοθεί στον Πεδουλάκη πίστωση χρόνου. Παράλληλα, έγινε η προσθήκη του Ράιτ, όμως το αποτέλεσμα δεν άλλαξε…

Οι πράσινοι συνέχισαν να είναι μια συμπαγής και σκληροτράχηλη ομάδα που δύσκολα χάνει, αλλά παράλληλα παρέμεινε χωρίς φαντασία στην επίθεση και ικανή να χάσει από τον καθένα. Κι αυτό δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί. Η διάδοχη κατάσταση θέλει μεγάλη προσοχή, καθώς η χρονιά βρίσκεται σε δύσκολη καμπή όσον αφορά την Ευρωλίγκα, όπου τα λάθη πλέον δε συγχωρούνται. Ο Πεδουλάκης φεύγει σαν φίλος και ο διάδοχός του θα έχει να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση. Μένει να δούμε ποιος θα είναι και στη συνέχεια θα πούμε περισσότερα.

ΥΓ: Ο Πεδουλάκης αφήνει «κληρονομιά» τα τρόπαια που κατέκτησε, αλλά και τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Το συγκεκριμένο παιδί ήταν καθαρά δική του μεταγραφή και αν εξελιχθεί όπως αναμένουμε, τότε οι «πράσινοι» θα έχουν στο ρόστερ τους μελλοντικά το next best thing του ελληνικού μπάσκετ σε αυτή την ηλικία. Είχε προσπαθήσει να φέρει και τον Γιώργο Παπαγιάννη, όμως τον «νίκησαν» οι ΗΠΑ!

  • Konstantinos Kostalas

    ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΠΕΔΟΥΛΑΚΗΣ, ΑΠΑΙΤΩ ΣΕΒΑΣΜΟ. ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

  • Konstantinos Kostalas

    Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ο προπονητής κρατάει τη «μπαγκέτα»
    και εν αντιθέσει με το ΝΒΑ, παίρνει ο ίδιος τις περισσότερες αποφάσεις
    για το σχεδιασμό μίας ομάδας. Γι” αυτό και πέραν του κοουτσαρίσματος, θα
    πρέπει το μάτι του να «κόβει» και σε άλλους τομείς. Κι ο Αργύρης
    Πεδουλάκης ειδικεύεται στο να εντοπίζει ξένους που δεν κάνουν «μπαμ»
    στην αρχή, αλλά στη συνέχεια εξελίσσονται σε παίκτες-κλειδιά των
    εκάστοτε ομάδων του.

    Η συγκεκριμένη του ικανότητα δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Στα χρόνια
    της εκπληκτικής ομάδας που είχε δημιουργήσει στο Περιστέρι, κανείς δεν
    μπορεί να ξεχάσει την επιλογή του Αντρέ Χάτσον… Ο αριστερόχειρας
    φόργουορντ είχε έρθει χωρίς πολύ μεγάλες «περγαμηνές» από την ιταλική
    Νάπολι και μετά από την παρουσία του στους «πρίγκιπες της δυτικής
    όχθης», έκανε σπουδαία καριέρα σε Μαρούσι, Μακεδονικόμ, Ουράλ Γκρέιτ,
    Πανιώνιος, Εφές Πίλσεν και Ρόμα. Μάλιστα, αν δεν είχε τους τραυματισμούς
    θα έπαιζε ακόμα ψηλότερα.

    Τι να πει κανείς και για τον Πιτ Μάικλ… Αυτός κι αν ήταν «θησαυρός»,
    που αν δεν είχε τα προβλήματα με την καρδιά του θα συνέχιζε ακόμα και
    τώρα να αποτελεί τον καλύτερο φόργουορντ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Στο
    Περιστέρι ο Πεδουλάκης του έδωσε ελευθερία και ο Αμερικανός έκανε
    πραγματικά θραύση, θυμίζοντας… άλλες εποχές με τους 30 και 40 πόντους
    που έβαζε! Με τον Μακεδονικό έφτασε μέχρι τον τελικό του Eurocup,
    ακολούθησε μια χρονιά στην ισπανική Μπέογκραν και μία στην Κορέα, ώσπου
    ήρθε η μεγάλη καθιέρωση μέσω της Τάου και στη συνέχεια η «απογείωσή» του
    στη Μπαρτσελόνα. Πρόκειται για παίκτη με σπάνιο ταλέντο, το οποίο ο
    Αργύρης Πεδουλάκης είχε εντοπίσει από τότε, δρέποντας τους καρπούς με τη
    μεγάλη ομάδα του Περιστερίου!

    Σχεδόν μια δεκαετία μετά η ιστορία επαναλαμβάνεται με άλλους
    πρωταγωνιστές. Ποιος περίμενε πως η επιμονή του «Άρτζι» να περιμένει όλο
    το καλοκαίρι τον Στεφάν Λάσμε για τον Παναθηναϊκό να έφερνε τέτοια,
    ευεργετικά για την ομάδα αποτελέσματα; Σίγουρα, ο Γκαμπονέζος είχε καλό
    όνομα στην Ευρώπη, αλλά μόνο στην Παρτιζάν είχε καταφέρει να «βγάλει
    μάτια» με την απόδοσή του. Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε έναν καλό παίκτη,
    όμως στον Παναθηναϊκό είναι πραγματικά… λίρα εκατό και το 50% της
    επιτυχίας του ανήκει στον προπονητή του «εξάστερου» που τον εμπιστεύτηκε
    τόσο πολύ.

    Βέβαια, η μεγάλη έκπληξη έγινε με τον Τζέιμς Γκιστ! Ο «άτεχνος» και
    «χοντροκομμένος» παίκτης που δεν χωρούσε στη Μάλαγα έγινε ανταλλαγή με
    τον Πάνκο και άλλαξε εντελώς τις ισορροπίες στον Παναθηναϊκό. Έναν χρόνο
    και… κάτι μετά από την έλευση του στο ΟΑΚΑ συγκαταλέγεται στα 2-3
    κορυφαία «τεσσάρια» στην Ευρώπη και η προσφορά του είναι απίστευτα
    σημαντική στο «οικοδόμημα» του Πεδουλάκη. Στην άμυνα μπορεί να μαρκάρει
    χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής από πλέι μέικερ μέχρι σέντερ (στο
    τελευταίο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό μάρκαρε τόσο τον Βασίλη Σπανούλη, όσο
    και τον Μίρζα Μπέγκιτς), ενώ στην επίθεση δίνει πολλή ενέργεια και
    παρότι δεν έχει τις πλέον περίτεχνες κινήσεις σκοράρει με μεγάλη
    συνέπεια τόσο με καρφώματα και διεισδύσεις, όσο και με μακρινά σουτ.

    Το τελευταίο «χτύπημα» είναι αυτό του Ζακ Ράιτ. Μετά από μια
    εξαιρετική χρονιά στο Ρέθυμνο, ο Αμερικανός με βοσνιακό διαβατήριο πλέι
    μέικερ δεν κατάφερε να κάνει κάτι εντυπωσιακό ούτε με την Τσιμπόνα ούτε
    με τη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης ούτε και με τη Μπάμπεργκ, όπου θεωρήθηκε
    μάλιστα μέχρι και… αποτυχημένος. Στον Παναθηναϊκό βρίσκει κι αυτός τη…
    γη της επαγγελίας, ξεκινώντας ιδανικά. Κάνει τα πάντα και στις δύο
    πλευρές του γηπέδου κι αν δεν υστερούσε τόσο στο μακρινό σουτ, σίγουρα
    τώρα δεν θα βρισκόταν στην Ευρώπη, αλλά στο… ΝΒΑ, καθώς σπανίζουν
    παίκτες με τόσο πλούσια προσόντα και πληρότητα σχεδόν σε όλους τους
    τομείς.

    Ο υπογράφων δεν είναι τόσο λάτρης του μπάσκετ που παίζει ο
    Πεδουλάκης, ιδίως όσον αφορά την επιθετική του φιλοσοφία, καθώς το στυλ
    παιχνιδιού του βασίζεται στη σκοπιμότητα και δεν έχει τόση φαντασία.
    Όμως, η αμυντική του τακτική είναι εξαιρετική, καθώς και η… άρνηση στην
    ήττα που έχει μεταφέρει στους παίκτες του και την εκπέμπουν μέσα στο
    παιχνίδι. Αλλά, όπως προείπαμε, τον παραδεχόμαστε πιο πολύ απ” όλα γι”
    αυτή του τη μοναδική ικανότητα με τους ξένους. Λάσμε, Γκιστ και Ράιτ
    είναι κομβικής σημασίας. Ίσως οι σημαντικότεροι μετά τον Δημήτρη
    Διαμαντίδη και αυτά που κάνουν πάνω στο παρκέ αξίζουν κανονικά πολλά
    εκατομμύρια ευρώ. Ο «Αρτζι» ανακαλύπτει τέτοια λαχεία στην
    ευρωαμερικανική αγορά, που δεν θα ήταν υπερβολή να τον χαρακτηρίσουμε
    «Κολόμβο», γιατί ακόμα κι αν έχουν περάσει 10 χρόνια δε μπορούμε να
    ξεχάσουμε πως είχε φέρει στο Περιστέρι με… ψίχουλα τον Χάτσον και τον
    Μάικλ, ενώ τώρα συνεχίζει τις… ανακαλύψεις του με τους τρεις ξένους των
    πρασίνων. Όχι πως δεν κάνει και πέφτει έξω με παίκτες, αλλά το ποσοστό
    επιτυχίας του είναι εντυπωσιακό.

    Ο Παναθηναϊκός δεν εντυπωσιάζει με τον τρόπο που αγωνίζεται, όμως
    είναι τρομακτικά επικίνδυνος και έχει τον τρόπο να κερδίσει οποιονδήποτε
    αντίπαλο, αν καταφέρει να του «καταστρέψει» το παιχνίδι του. Ο
    Ολυμπιακός πέφτει συνεχώς… θύμα του τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και αν ο
    Μπαρτζώκας δεν βρει την «φόρμουλα» να απεγκλωβιστεί από την «παγίδα»
    που στήνει κάθε φορά ο Πεδουλάκης, τότε θα συνεχιστεί το ίδιο έργο.
    Ειδικά τώρα, που οι πράσινοι απέκτησαν έναν… Κέρβερο και στα γκαρντ με
    τον Ράιτ. Η χρονιά έχει ακόμα πολύ δρόμο, όμως ο Παναθηναϊκός έχει όλα
    τα φόντα να διακριθεί περαιτέρω τόσο στην Ευρωλίγκα, όσο και στην Α1,
    όπου θα έχει το πλεονέκτημα έδρας, άρα και το πάνω χέρι…

    • Eleftherios Alexandris

      Ο κύριως υπεύθυνος ονομάζεται Δ.Γιαννακόπουλος.
      Εκείνος έφερε τον Μπατίστ και τον Κινέζο. Δεν ήταν επιλογές Πεδουλάκη. Οπότε
      ξεκινάει το roster με ήδη μείον δυο παίκτες! Επίσης η επιλογή Γιάνκοβιτς, ήταν
      εντελώς άστοχη. Ο Γιάνκοβιτς δεν έχει το κορμί για να μπορέσει να σταθεί σε
      επίπεδο Ευρωλίγκας. Μείον τρείς παίκτες λοιπόν… Οπότε ο Πεδουλάκης βρέθηκε
      ξαφνικά να παίζει με εννιά παίκτες, και με την ανεπάρκεια του Παπά, πήγαμε
      ξαφνικά στους μείον τέσσερις !! Ε.. με οκτώ παίκτες δεν μπορείς να παίξεις μπάσκετ.
      Και οι περισσότερες λανθασμένες μεταγραφικές κινήσεις βαραίνουν τον
      πρόεδρο!

      Οι μεταγραφές ήταν εντελώς άστοχες λοιπόν.

      Γιάνκοβιτς: Δεν έδειξε ποτέ πως μπορεί να
      σταθεί σε τόσο υψηλό επίπεδο. Δεν έχει δουλέψει καθόλου το κορμί του, και οι
      κινήσεις του είναι περιορισμένες. Βασίζεται μόνο στο καλό του σουτ. Τέτοιοι
      παίκτες δεν έχουν τύχη στην Ευρωλίγκα.

      Κινέζος: Δεν χρειάζονται σχόλια.

      Μπατίστ: Παρά τα χρόνια του θα μπορούσε να
      προσφέρει περισσότερα, αλλά δεν του δόθηκε ποτέ ο χρόνος.

      Φώτσης: Εδώ και 2-3 χρόνια, έχει ρίξει στο
      ρελαντί τις μηχανές του. Μπορεί να προσφέρει περισσότερα, δεν έχει γεράσει και
      τόσο …

      Παπάς: Toν πίστεψα και εξακολουθώ να τον
      πιστεύω. Δεν ξέρω ποιος ευθύνεται που δεν παίζει, αν φταίει ο ίδιος η ο πρώην
      προπονητής του. Σε αρκετά παιχνίδια έδειξε πως μπορεί να οργανώσει και να
      σκοράρει. Ίσως τώρα με Αλβέρτη απελευθερωθεί.

      Μαυροκεφαλίδης: Αυτός θέλει 100 σελίδες
      σχολιασμό. Ένας καλός παίκτης που όμως δεν έχει βρει ακόμα, σε ποια θέση
      παίζει.

      Είναι σεντερ; ΟΧΙ. Παρά το ύψος του, δεν έχει
      παιχνίδι με πλάτη και δεν μπορεί να παίξει σε αυτή τη θέση.

      Είναι Forward? ΟΧΙ. Eίναι αρκετά ψηλός για να έχει κινήσεις forward, δεν ελέγχει το
      κορμί του για να κάνει διεισδύσεις.

      Eίναι Guard? ΟΧΙ.
      Εννοείται πως δεν είναι.

      Οπότε τι μας μένει ; Σε ποια θέση μπορεί να
      παίξει αυτος ο παίκτης; ΠΟΥΘΕΝΑ! Απλά είναι ένας στατικός ψηλός με καλό σουτ
      για το ύψος του, από μέση απόσταση.

      Εν ολίγοις ο Πεδουλάκης έπρεπε να μείνει, και η
      κίνηση Δ.Γιαννακόπουλου να απομακρύνει σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή τον
      προπονητή, μου δείχνει και την αιτία που έφυγε ο Ομπράντοβιτς από την ομάδα!
      Έλλειψη επαγγελματισμού, και σωστού σχεδιασμού!

      ΔΕΝ διώχνεις τον προπονητή Πεδουλάκη, από τη
      στιγμή που έχεις ακόμα ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στην Ευρωλίγκα, που μπορεί
      να κρίνει την είσοδο σου στους 8 της διοργάνωσης.

      ΔΕΝ διώχνεις τον Πεδουλάκη, όταν ξέρεις πως
      έχει βρει το κουμπί του Ολυμπιακού και μετρά 7 νίκες σε 8 παιχνίδια με τον
      αιώνιο αντίπαλο.

      ΔΕΝ διώχνεις Πεδουλάκη για να ρισκάρεις τους
      τελικούς στο ελληνικό πρωτάθλημα.

      Τον κρατάς μέχρι το τέλος της χρονιάς!

      Τώρα κατάφερε απλά, να βάλει σε κίνδυνο ακόμα
      και την κατάκτηση του εγχώριου τίτλου.

      Δυστυχώς ο Δ.Γιαννακόπουλος δεν θα γίνει ποτέ,
      σαν τον πατέρα η τον θείο του. Λειτουργεί με άλλη λογική και κάνει ζημιά στην
      ομάδα.

      Και όσο θα έχει και την επιθυμία να εμπλακεί με
      την ΠΑΕ, τόσο θα μειώνεται και το budget του μπασκετικού
      Παναθηναικού.

      Και εμένα δεν μου άρεσε το βαρετό παιχνίδι της ομαδας,
      και εγώ ήθελα καλύτερο προπονητή, αλλά με βάση το roster της
      ομάδος, δεν νομίζω πως θα μπορούσε να το διαχειριστεί καλύτερα.

      Το μοναδικό του λάθος, ήταν
      που δεν έδωσε περισσότερο χρόνο στον Μπατίστ, και στον Παπά.