Το Μουντομπάσκετ αρχίζει για την Εθνική το Σάββατο… Και μπορεί να τελειώσει την ίδια μέρα, αν η Ισπανία αποδειχθεί και πάλι κακός της δαίμονας. Αν, όμως, η Ελλάδα ξορκίσει το κακό, ο δρόμος προς τον τελικό είναι ανοιχτός.. Τους Αμερικανούς δεν πρόκειται να τους συναντήσουμε πουθενά.
Το απευκταίο σενάριο είναι πλέον μπροστά στην Εθνική. Η δεύτερη θέση στον όμιλο είναι ό,τι χειρότερο για όποιον την… κατακτήσει και μάλιστα με τα νέα δεδομένα που προέκυψαν, το πράγμα δυσκολεύει περισσότερο. Διότι μέχρι τώρα ουδείς ήθελε τη δεύτερη θέση επειδή στους “8” προκύπτει διασταύρωση με τις ΗΠΑ, όμως τώρα υπάρχει στον ορίζοντα και μονομαχία με την Ισπανία στους “16”.
Εχθροί με την έννοια να κυκλοφορεί Ελληνας στο δρόμο και να κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα, δεν είναι οι Τούρκοι. Κάθε άλλο. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ευγενικοί και εξυπηρετικοί… Μέχρι εκεί, όμως. Διότι την Τρίτη το βράδυ, στην Ανκαρα Αρένα, ξεχάστε την περιβόητη ελληνοτουρκική φιλία. Ηδη οι οικοδεσπότες έδειξαν τις διαθέσεις τους στα δύο πρώτα παιχνίδια. Οταν αποδοκίμαζαν τους διεθνείς μας και υποστήριζαν την Κίνα και το Πουέρτο Ρίκο.
Με την Κίνα τη… γλιτώσαμε, όμως αν η Εθνική παίξει με τον ίδιο τρόπο και κόντρα στο Πουέρτο Ρίκο, η πρώτη ήττα θα έρθει νωρίς. Και δυστυχώς, περιθώρια ήττας δεν υπάρχουν ούτε στην πρώτη φάση. Στόχος είναι η πρωτιά. Εστω κι αν από το αποτέλεσμα της Γαλλίας με την Ισπανία, αποδεικνύεται πως οποιοσδήποτε υπολογισμός, μπορεί να αλλάξει από μέρα, σε μέρα.
Η γιορτή του Παγκοσμίου μπάσκετ άρχισε το βράδυ της Παρασκευής με τη φαντασμαγορική τελετή έναρξης στην Πόλη και από σήμερα το πρωί, 24 ομάδες μπαίνουν στη μάχη… Η Ελλάδα συγκαταλέγεται δικαίως στις κορυφαίες δυνάμεις και της φετινής διοργάνωσης και θέλει να παραμείνει ψηλά… Από το 1994 μέχρι και το 2006, η Εθνική ήταν συνεπής στο ραντεβού με την τετράδα. Εξαίρεση αποτελεί το 2002, που ούτως ή άλλως δεν έκανε το ταξίδι στις ΗΠΑ. Το 1994, το 1998, το 2006, έφτασε μέχρι τέλους. Το ίδιο, λοιπόν, θέλει να κάνει και τώρα.
Από τη στιγμή που η FIBA αποφάσισε να μην τηρήσει το γράμμα του νόμου, ας απέδιδε τουλάχιστον δικαιοσύνη. Δεν το έκανε, όμως. Διότι είναι αδιανόητο να τιμωρεί με δύο αγωνιστικές τον Φώτση, τον Τεόντοσιτς και τον Σχορτσανίτη και μόνο με μία περισσότερη τον Κρστιτς. Αλήθεια, μια καρέκλα σε κεφάλι, επισύρει ποινή μια αγωνιστικής; Διότι ο Σέρβος έκανε ό,τι και οι άλλοι τρεις, συν τον τραυματισμό του Μπουρούση. Από τη στιγμή που η FIBA άρχισε τις ποινές, ας ήταν δίκαιη. Ούτε για αυτό, όμως, είναι ικανή…
Το ταξίδι στο άγνωστο ταιριάζει απόλυτα στην Εθνική, που… πετάει για Τουρκία με κομμένα τα φτερά. Την ίδια στιγμή, κομμένα είναι τα φτερά και των οπαδών του Ολυμπιακού, που περίμεναν ΝΒΑερ, αλλά είδαν Τζαμόν Λούκας. Και στη δύο περιπτώσεις, πάντως, τα φαινόμενα είναι πολύ πιθανόν να απατούν. Και για την Εθνική οι απαντήσεις θα δοθούν άμεσα. Για τον Ολυμπιακό, όλη η χρονιά είναι μπροστά για να αποδείξει πως οι ομάδες δεν χρειάζονται μόνο στρατηγούς, αλλά και μπόλικους στρατιώτες.
Περισσότερα…
Οι Έλληνες το έχουν αυτό. Όταν νιώθουν την απειλή των ξένων, συσπειρώνονται. Βέβαια αυτό δεν κρατάει πολύ, όμως σε καιρό… πολέμου, βρίσκουν τον τρόπο να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Μέχρι να ξαναμαλώσουν.
Όσοι πραγματικά βάζουν το μπάσκετ πάνω από ομάδες και εγωισμούς, καλό θα είναι να μην δώσουν συνέχεια σε ό,τι έγινε το βράδυ της Πέμπτης. Ήταν η κακή στιγμή, ήταν κάτι άλλο, δεν έχει σημασία. Πάει, όμως, τελείωσε. Το μόνο που πρέπει να απασχολεί όλους όσοι πραγματικά αγαπούν το μπάσκετ, είναι να μην τιμωρηθεί κανείς Έλληνας παίκτης εν όψει Μουντομπάσκετ.
Μόνο οι Ισπανοί έχουν μάθει να πανηγυρίζουν για τα σερί τους στα φιλικά. Και να μετρούν τις νίκες τους, σε μια επίδειξη ανωτερότητας. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τέτοιες συνήθειες, γι αυτό οι ως τώρα εμφανίσεις και το 5-0 στα ματς προετοιμασίας, δεν λέει τίποτα. Και κυρίως, τα αποτελέσματα δεν μεταφέρονται στο Μουντομπάσκετ…
